Wees trouw aan jezelf!?

Hij zei bij zichzelf: Nooit weer zal ik de aarde vervloeken vanwege de mens, want alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht. Nooit weer zal ik alles wat leeft doden, zoals ik nu heb gedaan. Zolang de aarde bestaat, zal er een tijd zijn om te zaaien en een tijd om te oogsten, zal er koude zijn en hitte, zomer en winter, dag en nacht – nooit komt daar een einde aan. (Genesis 8:21-22)

Deze gedachte over de schepping is een overweging van God. Je “kijkt” als het ware in het hoofd van God. Deze gedachte vindt plaats nadat God de aarde “verdronken” heeft door een grote vloed. Mens en dier gingen ten onder, op één gezin en een grote dierenmenigte na. Vandaag de dag is het maar moeilijk voor te stellen hoe dit alles in z’n werk ging. Er komen dan heel grote vragen op, die je niet kunt beantwoorden.

Maar misschien hoéft dat ook niet? Want waar gaat het om in dit verhaal? Gaat het niet meer om de verantwoordelijkheid van de mens ten opzichte van God? Wat doet het met je als je naar Gods gedachte luistert? Wil je bij het “oude” blijven (lees vers 21), of zie je een andere weg voor je? Welke?

ds. Hans Vel Tromp

12-08-2022